1000 blommen en plakkaten

Ik twijfelde: een typsel maken of niet… Maar… omdat ik er heel druk mee ben, wil ik het toch maar van me afschrijven. Met in mijn achterhoofd de beroemde quote van Kuifjes Kapitein Haddock: ‘1000 bommen en granaten!’ Maar dan net even iets anders….

Ook ik zat met grote ogen naar de tv te kijken vrijdag de 13e. Ontploffingen en schoten knalden mijn huiskamer in, zomaar. Zinloos in de ogen van de hele wereld, behalve voor die paar jongeren en hun leiders. WAAROM? Zodra ik het voorbij zag komen heb ik mijn profielfoto veranderd in de kleuren van de Franse vlag.

Tót ik zag dat er in Libanon ook 43 mensen in één klap het leven hebben gelaten. Ik vond het erg. Dat ik dat gemist had. Dat hier geen aandacht voor was geweest. Libanon was gewoon geen breaking news. Het 5-daagse ingeplande schema van mijn bleu-blanc-rouge gestreepte gezicht heb ik toen radicaal onderbroken, het voelde niet goed meer. Respect voor álle doden door aanslagen. Wereldwijd en niet alleen voor Parijs. Zo snel werkt Facebook op mijn gemoed.

Ik begrijp het wel: Parijs is westers. Parijs is onschuldig. Parijs is geen moslim-land. En Parijs is dichtbij. Ook ik heb even tegen mijn collega gezegd dat ik blij was dat hij weer in Nederland zat te zijn. ’s Morgens was hij nog dáár. Ik heb daarnaast even gecheckt of mijn Franse collega het allemaal nog deden. Facebook is dan heel tof!

De laatste maanden vind ik Facebook echter een beetje minder tof. Echt, ik zie nog liever allerlei koezie koezie troetelbaby’s, domme katten en 50 tinten gekleurde nagels voorbij komen dan de berichten over vluchtelingen, IS en alles wat hiermee samenhangt.

Ergenis voel ik na het lezen van gedeelde berichten op vermeende nieuwssites die enkel opruiend nieuws de ether inslingeren. Die eigenlijk maar 1 doel hebben en dat is zoveel mogelijk likes verzamelen. Who cares of het verhaal echt waar is. Tja, ik dus. Ik maak me er druk om. Je wint er niets mee als je het deelt: like&loose actie dus!

Dan heb je ook de als-paddenstoelen-uit-de-grond-schiet-pagina’s die alleen maar schreeuwen om aandacht. Wat baal ik dan als zij roepen: ‘Het volk wil dit’ of ‘Nederland wil dat’. Ik vertegenwoordig óók ‘het volk en Nederland’ en ik wil dit en dat helemáál niet. Beheerder: de inhoud van je hersenpan kreeg je vast bij een flesje vloeibare boter. Ga lekker een ei bakken met je boter, iets met soort zoekt soort.

Af en toe jeuken mijn vingers gewoon als ik sommige reacties lees. Heel soms heeft de jeuk de overhand: dan móét ik reageren. ‘Winnen’ doe je dit soort discussies niet, en dat is ook niet mijn doel. Ik wil zo graag eens vertellen dat het niet helpt wanneer je onruststokertjes deelt. Dat je angst, paniek en haat zaait bij mensen die óók niet verder kijken dan hun eigen neus. Dat je dan (in mindere mate) hetzelfde doet als de leiders van de radicale onderwereld: opzetten tegen mensen die anders zijn, leven of denken. Met welk gevolg?

Ik had pas zo’n jeuk-aan-mijn-vingers-moment en heb als één van de weinigen relativerend (positief) gereageerd op een vluchtelingenbericht hier in de omgeving. Tony vond me toen dom. Ik vond Tony toen simpel. Tony wist te vertellen dat ALLE vluchtelingen fout waren en deed alsof hij zelf gelijk was aan superman ‘want hij werkte hard voor zijn geld.’ Ik snapte het verband niet helemaal. Maar toen ik zei: ‘Kom op Toon, zullen we dan samen eens een ochtendje gaan helpen in het AZC, zodat jij ze kunt leren hoe het wél moet want je weet het zo goed,’ was Tony ineens offline en ging een banaan lezen.

Komende maand ga ik naar Parijs. Ergens hoop ik op een negatief reisadvies. Ik wil niet meer en ik ben bang voor bommen en granaten. Maar aan de andere kant: We laten ons toch niet kisten? Dappere uitdrukking is dat, in deze tijd.

Ik sluit weer met Kapitein Haddock af, maar dan net even anders. Positief, omdat ik graag positief lees. Ik zeg luid en duidelijk: ‘1000 blommen en plakkaten!’ Blommen voor iedere persoon die onschuldig is gestorven of verdreven. Gouden plakkaten voor degenen die op durven te komen voor de mensheid op een positieve manier. Zoals Adel Termos in Libanon, die onschuldig is gestorven, maar ook een groot held is. Niet gelezen? Googelen maar!

♡ voor iedereen
♡ van Jells

Meer van Jells lezen? Like dan www.facebook.com/myjells voor meer typsels.