Bejaarden…

Ik houd van bejaarden. Vaak zijn ze wijs, ze hebben zich de tandjes gewerkt voor de maatschappij waarin we nu leven, hun echte tandjes inmiddels verloren maar hun streken hebben ze vaak nog. Maar helaas, zoals altijd zijn er uitzonderingen die er dan ook uitspringen en mij irriteren.

Vanmorgen reed ik het dorp uit. Ik zag een auto op bejaardentempo een garage uitkomen en al half de weg opdraaien in mijn richting. En ja hoor: er zat een oude opa in. Ik had voorrang en dacht: ‘die man stopt wel.’ Je begrijpt het al: de man stopte níet en draaide in slakkentempo gewoon de weg op, terwijl zijn vrouw hem buiten de auto aanwijzingen gaf. Ik kon nog net een grote slinger maken om een kusje op mijn dij te voorkomen. En toen vond ik bejaarden in auto’s irritant.

Ik heb ooit één keer iemand aangereden: een bejaarde slingerende man. In een smal straatje. Ik kan best goed rijden, maar die man niet zo goed fietsen. Op het moment dat ik langsreed, slingerde hij tegen mijn bumper aan. Mooiste was dat hij echt heel boos deed en een nieuw spatbord eiste, in dezelfde groene kleur als zijn fiets. Ik wil wedden dat er al een deuk in zat en er gewoon spatbord-dollars in zijn ogen stonden. Hij mocht kiezen van mijn wederhelft: of uitdeuken, of een zwarte. Uiteindelijk is geen van beide gebeurd. En toen vond ik bejaarden op een fiets met groen spatbord irritant.

In Kinderdijk hebben we sinds een paar maanden een 2e steiger voor heule grote boten. Kinderdijk is sindsdien ook opgenomen in álle vaarroutes van reisorganisaties want er liggen áltijd cruiseschepen. En je raadt het al: die cruiseschepen leveren hele kuddes met loslopende bejaarden. Met zonnehoedjes en bodywarmers en sportsokken in sandalen. Gelukkig lopen ze sinds kort achter een hek, maar als ze oversteken zijn ze langzamer dan een kudde koeien… En toen vond ik loslopende groepen bejaarden irritant.

Nog 1: Bij de visboer kwam ik ooit een bejaarde vrouw tegen. Ik was eerst. Ik herhaal: ik was eerst. Maar ze piepte gewoon voor en gilde net zo hard als de visboer: ‘3 ons kibbeling!’ Omdat ze bejaard was en dacht: ‘Die gup gaat tóch niks zeggen want ik ben oud. Nah nah nah nah nah!’ Uiteraard zei ik ook niets, ze was tenslotte bejaard, maar ik vind dat dus wel aso. Als ze gezegd had: ‘Ik ben bejaard en kan niet zo lang staan, want dan zak ik door mijn benen,’ had ik haar met liefde voor laten gaan en zelfs haar vissen nog aangegeven met een blubgeluidje. En toen vond ik bejaarde mensen die voorpiepen irritant.

Oh! De ramp die bejaarden-en-verkeer heet, heeft een oorzaak die ik ontdekt heb! Mijn opa (ook een bejaarde op de weg) haalde zijn rijbewijs in het leger. Voor bijvoorbeeld 2 euro, dus echt ter waarde van een pakkie boter. Rijles én examen duurde een kwartier: kazerne uitrijden, keren en terugrijden naar de kazerne: geslaagd meneer! Maarrrr, die man zat dus met dit boterbriefje een paar jaar geleden nog wél op de weg, en moest maar gokken dat rechts voorrang heeft.

Voor het voorpiepen bij de visboer heb ik nog geen verklaring. Maar verder, als alle irritante bejaarden binnen blijven, vind ik bejaarden erg leuk! Ik hoop dat ik ooit, over 40 jaar, ook een leuke bejaarde ben. Dan ben ik oud, jeugdig, sta ik op hakken bij de visboer, ben ik de beste coureur van het dorp en vooral niet irritant!

♡Jells