Ik moest door de brievenbus, want de bel deed het niet…

Mijn bel doet het niet, al drie jaar ofzo. Of beter gezegd: ik heb wel een knopje maar al drie jaar geen bel. In sommige gevallen is dat handig. Zo negeer ik schuifelgeluiden van Jehova’s getuigen bijvoorbeeld en lig dan plat onder de vensterbank tot het schuifelen ophoudt. Ik weet het: ze hebben een missie, maar die is aan mij niet besteed.

Maar… ik was verrast: ze hebben me door en kwamen gewoon door mijn brievenbus! Handgeschreven, echt waar! Ik werd wel heel blij van die man uit 1980 op die folder. Dat stimuleert! Ik denk er nog even over…

image

♡Jells